Peru, Reisdagboek avonturen, Zuid-Amerika

Peru // Arequipa & hiken door de Colca Canyon

Reisdagboek – Na Cusco en de Macchu Picchu was het tijd om te vertrekken richting een ander deel van Peru. Namelijk richting het zogenoemde zuiden. Richting de kust. Maar de eerste stop is niet de kust maar Arequipa. De twee na grootste stad van Peru. Maar zo voelt het totaal niet. Ook gaan we een 3 daagse hike doen en zijn er verkiezingen. Lees verder en je bent weer helemaal bij!

Op naar de witte stad!

Na ongeveer 10 uur bussen vanuit Cusco komen we aan in Arequipa op 5 juni. Gelukkig is het al licht. Een taxi staat naar ons te zwaaien en brengt ons naar het geboekte hostel. Onderweg wijst hij ons wat vulkanen aan en praat uitgebreid. Eenmaal bij het hostel kunnen we omdat het nog zo vroeg is de kamer nog niet in. We hangen wat in de gezamenlijke ruimte en gelukkig blijkt na een relatief korte tijd onze kamer klaar. In de kamer verlangen we naar een douche, maar die blijkt koud. Inmiddels zijn we redelijk gewend aan koude douches, maar op sommige momenten kan je dit niet echt waarderen. Uiteindelijk vallen we in slaap en worden we pas na 2 uur wakker. Blijkbaar hadden we het na de nachtbus even nodig! De douche blijkt hierna wat lauwig te zijn en besluiten een poging te wagen. Daarna verkennen we een beetje de stad en doen wat inkopen voor het eten. Arequipa blijkt ook weer een super mooie stad.

Spannend, buitenlandse verkiezingen!

Die avond zijn de uitslagen van de verkiezingen. Er was veel politie op straat en op het plein en in de straat van ons hostel stond een podium voor Keiko. Eén van de twee kandidaten die zijn overgebleven na de vorige stemronde. Keiko bleek hierin de grote favoriet van het land. De andere overgebleven kandidaat is meneer Kuczynski. De afgelopen maand heeft Keiko, dochter van een vorige dictator, veel negatief nieuws te verduren gehad. En zij blijkt dan ook verder op de avond de verkiezingen te verliezen met een klein verschil van 1%. Als Bart even buiten gaat kijken (terwijl de officiële uitslag nog niet bekend is) wordt het podium in onze straat van Keiko afgebroken, blijkbaar weten ze al genoeg.

Free walking tour met Kikkersap! Wie wil dat nou niet?

De volgende dag was het weer eens tijd voor een free walking tour. Ze blijven gewoon ideaal! Samen met de twee Duitse vrienden van de Machu Picchu tour besluiten we de tour te doen. De gids verteld veel maar is niet altijd even goed te verstaan. Toch verteld ze (de dingen die we wel verstaan) interessante dingen en leren we weer een hoop bij. Na de tour zijn we met een groepje van de tour richting de mercado central gegaan. Aten wat empanadas en een sapje. Bart en Vollie hadden een, laten we zeggen bijzonder sapje inclusief een kikker. Ja een kikker, dood en zonder fel maar totaal in zijn vorm. Het meisje van de tour had gezegd dat het goed voor je geheugen zou zijn. We weten niet wat er allemaal in ging maar het was niet te drinken. Echt vies. En Bart z’n geheugen? Die is er niet perse beter op geworden door die paar slokjes.

Even een dagje de toerist uithangen.

Na dit avontuur gingen we nog iets uitproberen, cheese icecream. Het klinkt bijzonder, maar het heeft echt niets met kaas te maken. Behalve dat er melk in zit als ingrediënt en de manier waarop het wordt bereid. Dit ijs was verrukkelijk! En het vrouwtje waar we het aten was de officiële bedenker en maker van het ijs. Inclusief krantenknipsels en foto’s in haar kleine tentje. Daarna was het tijd voor Bart om toch nog een keer naar de kapper te gaan aangezien zijn haar wel erg lang werd.We deden daarna nog een drankje met het Duitse meisje, bezochten de kathedraal en toen was de dag alweer om.

Voorbereidingen voor weer een hike!

7 juni hebben we weer wat rondgelopen door de mooie stad. Daarnaast een nieuwe fijne (sport)broek gescoord voor Michelle aangezien bijna al haar broeken inmiddels kapot waren en we nog een hike voor de boeg hadden! En gingen we op zoek naar veiligheidsspelden voor de tas van Bart, aangezien die inmiddels ook kapot was. (Geen idee hoe we dit toch voor elkaar krijgen). Eenmaal op de markt vonden we de veiligheidsspelden maar vertelde het meisje ook dat er een kraampje verder een man zat die alles maakte. En laat hij nou net aan komen lopen! We probeerden het in het Spaans uit te leggen en de man vond het geweldig om toeristen aan zijn kraam te hebben. Binnen 5 minuten was de tas van Bart netjes en wel gemaakt voor ongeveer 60 eurocent. Tevreden liepen we nog een rondje door de stad, deden inkopen voor de tour van de komende 3 dagen, pakten onze spullen in en was het vroeg tijd om te gaan slapen.

Onze eerste ontmoeting met een condor!

Peru heeft wat met vroege tours en zo begon ook deze tour om 03.00 uur in de nacht. In het donker ons bedje uit, laatste spullen pakken, outfit aan en het busje in. We moeten eerlijk bekennen dat we eigenlijk een beetje op zagen tegen 3 dagen hiken. Maar we zagen wel hoe het (of wij ;-p) zou lopen. Het was nog ongeveer 3 uur rijden naar de eerste stop. En koud dat het werd in het busje! We probeerden wat te slapen, maar ook hier was zelfs het busje te krap voor Michelle en laten we het dan maar niet over Bart zijn benen hebben. De eerste stop was het ontbijt. Ook hier was het koud, erg koud. Na deze stop was het tijd voor de volgende,mirador cruz del condor. Het was al wat druk en wij besloten wat verder weg van de menigte te lopen. En toen ineens, toen we een foto wilde maken, dook er een condor omhoog en vloog zo goed als over ons heen. Wauw! Het was dan wel een baby condor, maar groot was hij zeker wel. Gaaf! De rest van de condors waren wat in de verte en aangezien ze zo ver weg bleven liepen we maar terug.

En nu maar wachten….

En wat denk je? Komen net alle condors over de plek waar wij eerder stonden. Balen! Eenmaal boven staat onze gids een beetje geïrriteerd dat we veel te laat zijn, oeps! Snel de bus in en toen reden we naar de volgende stop. De volgende stop was wat vreemd, een deel moest de bus uit, een deel moest blijven zitten en wij moesten ook de bus uit. Er werd tegen ons gezegd dat onze gids er aan zou komen en terwijl onze eerdere gidsen verdwenen, bleven we maar doen wat er werd gezegd; wachten. En zo verdwenen er meer en meer groepen mensen en bleven er maar een paar mensen over. We hoopten eerlijk gezegd niet dat het onze groep zou zijn, maar waar we al een beetje bang voor waren werd werkelijkheid. We zaten in de groep met 2 oudere Italianen, 2 Fransen en een uit Algerije. Ze waren allemaal aan het wachten op gids Frank.

Het begin van de hike.

Gids Frank was inmiddels gearriveerd en we begonnen de tour. En daar begon de drie daagse hike. Onze gids Frank legde wat dingen uit waarna iedereen een beetje op zijn eigen tempo naar beneden mocht gaan lopen. Want dag één ging om dalen, de colca canyon in. Er was wel een pad, maar zoals de vorige hikes is dit geen geasfalteerd pad. Het is een pad van stenen en zand waardoor je af en toe best naar beneden kan glijden als je niet oppast. De tocht was best pittig in de zon (gelukkig waren er wat wolken die bijzonder te noemen waren door onze gids, want die zijn er bijna nooit) en hoewel het einde in zicht was duurde de weg best heel lang door het zigzaggen naar beneden. Maar het uitzicht was weer eens prachtig.

Door de heuvels en langs plantages naar de slaapplaats.

Het eerste meeting point met de rest van de groep was bij de brug. Het Italiaanse stel en gids Frank waren al beneden. Toen was het wachten op het Franse stel en de Algerijn. Dat duurde even en zo hadden wij de tijd om uit te rusten voor het laatste deel van vandaag. Het laatste deel was tussen plantages door met fruit. En vooral Michelle keek weer haar ogen uit naar al het verschillende soorten fruit, inclusief de avocadobomen. Na een kortere tijd Peruvian flat (plat, maar dan met heuvel en kleine dallen) kwamen we aan op de eindbestemming van de eerste dag. Het was tijd voor lunch en daarna niets. We sliepen wat en relaxten wat en toen was het tijd voor diner. Waarna iedereen vroeg naar bed ging aangezien er geen elektriciteit was. Maar je kunt je voorstellen dat ook hier de sterrenhemel weer fantastisch was. Tandenpoetsen onder zo een sterrenhemel is zeker bijzonder!

Dag twee van de hike.

De volgende dag begonnen we rustig. We mochten op Peruaans gebied best wat uitslapen, want we hoefden pas rond 8 uur aan het ontbijt te zitten. Waarna we ook nog de tijd kregen om de laatste spullen in te pakken. Een rustig ochtendje dus. Vervolgens begon de wandeling. Het was af en toe flink klimmen maar alvast een training voor de volgende dag. Gelukkig was er boven een pauze, waar we wat lekkers konden kopen. Daarnaast liepen er kippen en cavia’s rond voor het diner. Sindsdien vinden we het toch een beetje zielig om cavia’s te eten aangezien er één op de vroegere cavia van Michelle leek. De route bestond uit weer mooie uitzichten, plantages en een dorpje. Het laatste gedeelte was wat dalen waarbij Michelle viel en op haar kont een stukje naar beneden gleed, maar dit keer geen gescheurde broek! De wandeling duurde ongeveer 3 tot 4 uur dus niet de meest langste hike die we hebben gedaan.

Eindelijk in de Oase!

Het laatste stukje door de oase was weer even wat klimmen en dalen maar ook hier was het weer prachtig. We kwamen terecht in een klein paradijsje, hutjes en een zwembad. We kregen weer een lunch met soep als voorgerecht. Inmiddels hebben we zoveel soep gekregen dat we het bijna niet meer weg krijgen. Helaas was de zon na de lunch al achter de bergen waardoor een duik in het zwembad wel wat fris was, maar we hebben het wel gedaan. Aangezien we vroeg in de oase waren bestond de rest van de dag uit weinig doen. Wat spelletjes, rusten en lezen. Ook het avondeten bestond weer uit het voorgerecht soep. We speelden na het eten nog wat spelletjes en tijd om vroeg te slapen, want ook hier weer geen elektriciteit en de volgende dag weer vroeg op.

 

Vroeg uit de veren.

Om 05.00 uur moesten we klaar staan. Bart had de vorige dag wat houten stokken gevonden die we wel konden gebruiken als wandelstokken. En dus paraat met wandelstokken stonden wij klaar. Alleen met wat koekjes als ontbijt was het tijd voor de klim. Want aangezien we de eerste dag de vallei in waren gegaan betekend dat we er ook weer uit moeten. En dat houdt in 5 kilometer omhoog klimmen. We begonnen in het donker waardoor we met onze zaklampen de trappen verlichtten. Het was mooi om de zon op te zien komen tijdens zo een intensieve wandeling. We moeten eerlijk bekennen dat we niet weten wat er met ons aan de hand was maar op een of andere manier ging het heel lekker. En zo waren wij binnen 2 uur en 20 minuten boven, waar gemiddeld 3 uur voor staat. We moeten zeggen dat we best wel een beetje trots op ons waren. Zeker omdat er redelijk wat mensen ons inhaalden op muilezels. Een mooie prestatie! Boven genoten we van het uitzicht en wachtten we op de andere groepsgenoten.

Even rusten en genieten van de mooie terugreis, in een bus.

Hierna waren we wel een beetje klaar met lopen, maar we moesten nog een klein stukje naar de plek waar we ontbijt zouden krijgen. En wat hebben we hier van genoten! Vervolgens hoefden we niet meer te lopen, alleen maar in een tourbusje dus af en toe stopten we, zodat we foto’s konden maken. We kwamen in een dorpje en hier konden we op de foto’s met baby alpaca’s. Michelle wilden ze eigenlijk niet meer los laten, zo schattig en zacht waren ze. Maar helaas passen ook deze niet in de backpack. We stopten nog wat op andere mooie uitzichtpunten zoals op een hoogte van 5000 meter. We zagen lokale mensen werken in het land in hun traditionele outfits. Helaas was de bus wat te snel om mooie foto’s hiervan te maken.

Nog eenmaal die mooie leuke stad Arequipa verkennen.

Na alle stops was het tijd om weer richting Arequipa te rijden. Checkten weer in in ons hostel, brachten de was weg, aten een heerlijk ijsje en waren daarna snel naar dromenland vertrokken van alle inspanningen de afgelopen dagen. Met nog een nachtje in Arequipa was het de volgende tijd om voor de laatste keer in de stad rond te hangen en de laatste dingen te bekijken. Bart kocht (illegaal) wat voer voor de vele duiven en zat binnen de kortste keren onder de duiven. Aangezien het weekend was waren er vele gezinnen te vinden op het plein. Daarnaast zijn we teruggegaan naar dat mannetje op de markt om nog wat andere dingen te laten maken. Vervolgens namen we ’s avonds de nachtbus richting de volgende stop. De woestijn van Peru.

Wist je dat:
  • Er tijdens de verkiezingen geen alcohol verkocht wordt? Bart kreeg zijn biertje echt niet mee uit de supermarkt.
  • Er in de kerk van Arequipa een veranderd schilderij hangt van Da Vinci van het laatste avondmaal? Hij is typisch Peru gemaakt inclusief cuy (cavia), chicha (typisch drankje van maïs), maïs, pepers en inka cola (typisch lokaal zoet drankje).
  • Veel gebouwen en huizen in Arequipa gemaakt zijn van het witte as van de vulkaanuitbarstingen?
  • Arequipa omringt is door 3 vulkanen, waarvan er eentje mañana mañana actief is.
  • De condor (de Andescondor) de grootste gier te wereld is met een spanwijdte van maximaal 3,20 meter.
  • De colca canyon op zijn diepste punt 2 x dieper is dan de Grand Canyon in de verenigde staten?
  • We weer nieuwe kaartspelletjes hebben geleerd.
  • We niet betaald hebben voor een lunch, ondanks dat we het wel wilden! De serveerster liep gewoon weg.
  • Bart een vol glas Pisco Sour moest atten aan het einde van de Free Walking tour omdat hij een vraag goed had beantwoord? Hierna was hij zeer gezellig.
  • Blond zijn heel erg bijzonder is in Arequipa en Peru? Michelle en het Duitse meisje werden interessanter gevonden door de kapster, dan Bart die door haar geknipt werd.

Geef een reactie