Bolivia, Reisdagboek avonturen, Zuid-Amerika

Bolivia // Een beetje verliefd op Sucre

Reisdagboek – Een beetje verliefd op … de stad Sucre. De hoofdstad van Bolivia waar we 2 weken verbleven. En we hadden er eigenlijk nog veel langer kunnen blijven. We voelden ons hier thuis, hadden een heerlijk appartement en de stad is gewoon een klein beetje als ons Breda.

Een nachtje in Uyuni

Nadat de tour over de Salar de Uyuni afgelopen was op 22 april werden we afgezet bij ons geboekte hostel. Op dat moment konden we even niets anders meer doen dan hangen op bed en nadenken over de fantastische dagen. We liepen daarna nog een rondje maar het stadje stelde erg weinig voor. ’s Avonds hadden we nog een afscheidsetentje met onze jeepgenoten, erg gezellig! De volgende dag was het tijd om weer verder te gaan.

Een tussenstop in Potosi

Ons einddoel was Sucre maar namen een tussenstop in Potosi voor een nachtje. De route ernaar toe was prachtig en we zijn weer vele lama’s tegengekomen. Potosi is de hoogstgelegen stad van Bolivia dat bekend staat om de zilvermijnen (4.090 meter). Vanaf het busstation liepen we met onze backpacks richting het hostel. Helaas was de weg iets steiler en langer dan verwacht en dus met flink wat pauzes kwamen we uiteindelijk zonder adem aan in ons hostel. Daarna gingen we op zoek naar bustickets voor Sucre, aangezien deze bussen vertrokken vanaf een ander busstation dan waar we waren aangekomen. We liepen nog een rondje door het centrum wat er wel gezellig uit zag door de smalle straatjes, maar verder vonden we Potosi niet erg bijzonder. We hebben er ook bewust voor gekozen om niet de mijnen in te gaan.

Aankomst in de stad Sucre

De volgende dag vertrok onze bus weer op tijd naar Sucre. Na weer een mooie rit kwamen we aan in de stad Sucre. We namen een taxi naar ons airbnb appartement, dat even zoeken was. Ook de taxichauffeur wist de straat niet te vinden waardoor hij op iedere hoek uitstapte en het aan mensen vroeg. Een aardige betrouwbare taxichauffeur want uiteindelijk kregen we het gevonden en zette hij ons, zoals het hoort, netjes bij de voordeur af. De deur van het appartementencomplex zwaaide al open en daar stonden twee Boliviaanse mensen ons op te wachten. We werden super ontvangen en na een rondleiding door het huis en het laten zien van het mooie dakterras hadden we het rijk voor ons alleen. We namen een douche en gingen op pad om de stad te ontdekken. Al gauw vielen de vele witte gebouwen op, waar Sucre om bekend staat. We dwaalden wat rond en aten in een Nederlands café. Hier stonden bitterballen op het menu die helaas niet zo lekker waren als die in Nederland. Maar de friet met satésaus was heerlijk!

Een Spaanse taalschool

In Sucre wilden we graag Spaanse les nemen en er zijn dan ook genoeg taalscholen te vinden hier. Onze blik was gevallen op Me Gusta Spanish school. En aangezien ze snel waren met reageren konden we de volgende ochtend al terecht om een niveautest te maken. Daarna ging het helemaal rap want voor we het wisten zaten we in een les samen met een Australische vrouw. Best wel gek weer leren na zo een lange tijd. Voor 5 dagen lang hadden we iedere ochtend van 8.30u tot 12.30u les. En ook het huiswerk ontbrak niet. Na de les haalden we een heerlijk sapje op de markt en sinds de eerste dag werd dat ons ritueel. En iedere dag bij dezelfde marktdame.

Terug naar school

De tweede dag kwam er nog iemand bij in de Spaanse les en zo hadden we 4 dagen les met zijn 4’en van Cecilia. De lessen bestonden vooral uit grammatica uitleg, grammatica oefenen en oefenen met spreken. We bezochten daarnaast een museum, waar we dan weer huiswerk over moesten maken en de laatste dag hadden we les bij de mirador van Sucre. Les in het zonnetje met uitzicht over de stad, wie wil dat nou niet! De school was een hele fijne kleinschalige school. De eigenaresse kende iedereen bij naam en ook organiseerde de school vele activiteiten. Daarnaast hadden we natuurlijk contact met de andere leerlingen waarmee we regelmatig een hapje gingen eten of drinken. Aan het eind van de week kregen we een heuse certificaat waarmee we kunnen aantonen dat we Spaanse les hebben gehad.

Wat hebben we nog meer uitgespookt?

Een soort van korte samenvatting van de rest van onze avonturen in de week naast de Spaanse lessen:

Maandagavond 25 April

hadden we afgesproken met een oude bekende uit Montevideo. Maartje van Wanderlicious die al 4 jaar aan het rondreizen is over de hele wereld. Zij bracht wat vrienden mee en zo hadden we een hele gezellige avond!

Dinsdagavond 26 april

hadden we ‘s avonds een citytour vanuit de school door de stad. We kwamen wat meer te weten over de geschiedenis en zagen nog meer van de mooie stad ondanks dat het al donker was. Daarna aten we een hapje met een Oostenrijks stel.

Woensdag 27 april: Koningsdag

De volgende dag was het Koningsdag en dat kon natuurlijk in Sucre ook niet onopgemerkt voorbij gaan. Nadat we onze oranje outfit hadden gehaald, ons huiswerk weer was gemaakt hadden we eerst een kookcursus dat ook georganiseerd was vanuit de school. De kookles was bij de eigenaresse van de taalschool thuis. Dus ook haar kindjes en hondje liepen in het rond. De keuken was iets te klein om echt iets te leren van de kookcursus maar iedereen had zijn taak om iets te snijden. Het was een erg gezellige avond en het eten heerlijk, al was het voor Bart iets te pittig. Aangezien het koningsdag was besloten we daarna met een groepje van verschillende nationaliteiten naar het Nederlandse café voor een feestje. Het hele café was oranje versierd en met Nederlandse muziek waande we onze weer heel eventjes terug in Nederland. Als afsluiter vonden we buiten het café een lief hondje met een oranje tshirt aan. Een foto kon natuurlijk niet ontbreken!

Donderdag 28 april

Na de lessen op donderdag en ons sapjes ritueel hadden we ’s avonds ook weer een meeting op de planning staan met oude bekenden. Dit keer met het Franse gezin van de uyuni tour. We besloten pannenkoeken voor ze te bakken. En het jongetje kon niet wachten om weer een kaartspelletje met ons te spelen. Ook dit was weer een hele gezellige avond!

Vrijdag 29 april

Vrijdag was alweer onze laatste les. We besloten wel nog een weekje Sucre eraan vast te knopen omdat we wel toe waren aan wat rust op een vaste plek en dit gewoon een mega fijne plek was. Maar geen lessen meer. Na de les gingen we met onze klas naar een typisch Boliviaans tentje als afscheidsetentje. Ook hier ging de Spaanse les gewoon door met oefeningen.

Goede tradities behouden we

Ondanks dat we geen les meer hadden zetten we onze traditie gewoon voort en zo waren we nog iedere dag te vinden op de markt voor een sapje. De vrouw begon ons steeds meer te herkennen en zo begon ze al naar ons te zwaaien als ze ons zag lopen aan de andere kant van het plein. De andere verkoopsters deden geen moeite meer om ons bij hun kraampje te krijgen. En zo kregen we ook nog wat vitamientjes binnen!

Textielmarkt in Tarabuco

De zaterdagavond wilden we naar een traditionele dans en dinnershow maar beiden waren we in slaap gevallen en waar Michelle op  tijd wakker schrok was Bart in geen mogelijkheid wakker te krijgen. En zo besloten we maar in het appartement te blijven en een filmpje te kijken. Zondag stond er wel een activiteit op het programma. Namelijk een textielmarkt in Tarabuco. Na een prachtige rit kwamen we uiteindelijk uit in een klein dorpje. Er waren verschillende markten op deze dag. We kwamen voor de textielmarkt maar liepen ook even een rondje over de chaos van de andere markten. De mensen dragen allemaal verschillende hoofddeksels om te laten zien waar ze vandaan komen. Naast fruit, groente, en allemaal andere handige spullen was er ook een souvenirmarkt en de textielmarkt met traditionele geweven kleden. Nu was het niet allemaal even traditioneel en origineel meer maar met wat souvenirs en een heel mooi kleed zaten we uiteindelijk weer in de bus terug richting Sucre.

In Sucre is genoeg te doen

Michelle had een beetje de griep te pakken en zo stonden de rest van de dagen uit rustig aan doen, filmpje kijken, wat inkopen doen op de markt, sapje halen voor vitamientjes, genieten van het zonnetje op ons dakterras, de was doen en nog wat dingetjes bekijken in de stad. In Sucre is genoeg te doen en zo vermaakte we ons dan ook prima.

Pannenkoeken bakken bij een Boliviaans gezien

Op donderdag 5 mei hadden we weer wat op de planning staan. Michelle voelde zich weer iets beter gelukkig.  De kinderen van de eigenaresse van de taalschool zijn dol op pannenkoeken. En daarom besloten we een avondje pannenkoeken te bakken bij hun. In de Boliviaanse keuken is dat toch net even anders en ook merk je gelijk dat de opvoeding anders is dan in Nederland. Zonder bij een gastgezin te slapen maakten we toch even het echte Bolivaanse leven mee. De pannenkoeken gingen er goed in bij alle 3 van de 4 jongens (de kleinste van een paar maanden was nog iets te jong voor pannenkoeken) en ook de eigenaresse vond ze heerlijk. Goed geslaagd! Na het pannenkoeken bakken stond er een activiteit van de school op de planning. Bart ging wallybal, een typische Boliviaanse sport, meespelen. Een leuke sportieve activiteit. Daarna hebben we nog een drankje gedaan met het Oostenrijkse stel.

De laatste dagen in Sucre

Vrijdag en zaterdag stonden helaas in het teken van onze laatste dagen in het fijne Sucre. We besloten nog wat in de stad te bekijken en onze geliefde sapje te halen. Vrijdag wandelden we wat door de stad en besloten een van de kerktorens te beklimmen voor een uitzicht over de mooie witte stad Sucre. Voor de avond waren we uitgenodigd voor de verjaardag van onze Spaanse lerares. Waarvan we eerst dachten dat het een familiefeest was bleek het achteraf gewoon een gezellige avond met leraren en studenten van de Spaanse school. Ook haar broer en een vriendin kwamen er gezellig bij zitten. We zongen Spaanse liedjes, speelde spelletjes en het was nog lang gezellig!

Uitzicht over onze favoriete stad

De zaterdag was dan echt onze laatste laatste dag. We besloten nog een keer naar de mirador van Sucre te gaan om de stad nog een keer van bovenaf te bekijken en wat foto’s te maken. Daarna voor de laatste keer naar onze vaste dame op de markt voor dit keer niet een sapje maar een heuse heerlijke grote fruitsalade. Om er toch een soort van feestje van te maken. En het was verrukkelijk! ‘s Avonds stond dan de dinnershow op te planning. Een show met traditionele Boliviaanse dansen. Erg leuk om te zien. Aan het eind werd Bart met nog wat toeschouwers het podium opgetrokken voor een einddans. Michelle die toekeek kon natuurlijk haar lach niet inhouden. Een mooie afsluiter van onze 2 weken in Sucre.

Op naar de grote hoge hoofdstad van Bolivia

Zondag vroeg stond het vliegtuig naar La Paz klaar. De politieke hoofdstad van Bolivia. Met een prachtig uitzicht over Sucre vlogen we weg. Wat een super leuke tijd hebben we hier gehad. Weer mooie avonturen die we meenemen. En… een beetje verliefd.

Liefs,

Bart & Michelle

Wist je dat:
  • De lunchspits een chaos is in de stad? Om 12.30 uur krijgt iedereen voor 1 of 2 uur pauze waardoor de hele stad vaststaat.
  • Ze van kip houden in Bolivia? Genoeg tentjes waar je gegrilde kip kunt halen.
  • We op een dag een demonstratie meemaakte? Het hele hoofdplein was afgesloten doordat op de hoeken mensen stonden. Zo konden we rustig op de weg lopen.
  • We veel traditionele Boliviaanse gerechten hebben geprobeerd in Sucre?
  • Als je iedere keer naar dezelfde vrouw gaat op de markt om spullen te kopen dit; Casera heet? Zo kan je zelfs op een gegeven moment korting of extra groente/fruit krijgen. Maar ga niet ineens naar een andere want dan is de liefde over!
  • Je echt alles op de markt kunt kopen, je hebt bijna geen supermarkt meer nodig.
  • We melk in een zak hebben gekocht? We kregen 2 liter mee in een pedaalemmerzak, die helaas begon te lekken op weg naar het appartement. Een spoor door de stad als gevolg.

P.s. Wist je dat onze blog is genoemd op Traveljunkies XL? Klik hier voor de link. En bekijk hun websites voor vele reistips en inspiratie!

4 Comments

  1. Jenny

    24/05/2016 at 07:36

    Jeetje wat een gave dingen maken jullie toch mee. En weer zo leuk geschreven. Blijf vooral genieten want t gaat nu wel erg hard. Voor je t weet eten jullie hier weer pannenkoeken. Xxx

  2. DaddyO

    24/05/2016 at 11:18

    Een pannenkoekenrestaurant. Is dat wat voor jullie na de reis?😊😀💛👏

  3. Margo

    30/05/2016 at 08:45

    Nou deze betsemming ga ik zeker nog op mijn lijste je zetten. Prachtig.

  4. Martha J.

    31/05/2016 at 22:02

    Dat was weer een mooi verhaal. Maar goed dat Sucre te ver weg ligt anders gaan jullie daar nog wonen ☺haha. Veel plezier nog. Groetjes

Geef een reactie