Peru, Reisdagboek avonturen, Zuid-Amerika

Peru // Genieten in Máncora & afsluiten in Lima

Reisdagboek – Onze laatste avonturen in een blog. De laatste voordat we iedereen weer in Nederland zullen zien. Onze verhalen in real-life kunnen vertellen en we nog meer foto’s kunnen laten zien. Maar eerst zullen we jullie vertellen over onze laatste 1,5e week waarin we rustig aan deden in Máncora en nog een bijzondere activiteit hadden in Lima. De laatste, maar zeker niet de minste. We hebben weer heerlijk genoten!

Last-minute wijziging

In Trujillo kwamen we erachter dat er op maandag geen bus naar Máncora ging. En zo was er last minute een wisseling in onze planning. Op zich niet heel erg aangezien er verder dan de dingen die we deden niet heel veel te doen was in Trujillo. We moesten alleen even een bevestiging krijgen van ons verblijf in Máncora dat we een dag eerder konden komen. Dit duurde wat langer en hierdoor was er de ochtend van vertrek even stress. We hadden positief bericht maar nu waren de bustickets niet meer online te boeken. Gelukkig was onze gekke gestoorde hosteleigenaresse zo lief om even te bellen voor ons, zeker toen Bart er in het Spaans niet helemaal uitkwam aan de telefoon. En zo bleken er nog genoeg tickets te zijn. Maar om geen risico te lopen rende Bart richting het busstation voor tickets terwijl Michelle de tassen inpakte. Goed team! En zo zaten we op tijd klaar voor de tour. De tour waar we het in ons vorige blog over hadden gehad. ’s Avonds was het dus tijd om op de bus te stappen.

Máncora, here we are

En zo kwamen we op 25 juni vroeg in de ochtend aan in Máncora. Een taxi bracht ons naar ons verblijf. Gelukkig was de nachtbewaker wakker, maar aangezien hij niet wist van onze extra geboekte nacht moesten we wachten in de gezamenlijke ruimte. Terwijl de zon op kwam zagen we al dat het een heerlijk plekje was en dat we hier zeker zouden gaan genieten. Na een heerlijke ontbijtje konden we naar onze kamer. Dat er best wel luxe uitzag voor een backpackers reis. Na even wat bijslapen gingen we het stadje Máncora ontdekken.

Het stadje Máncora

Máncora is niet veel meer dan één hoofdstraat waar vele accommodaties, restaurantjes en winkeltjes te vinden zijn. Máncora ligt redelijk dichtbij de grens met Ecuador. Heeft een goede temperatuur, zon en strand. Iets waar we wel even aan toe waren aan het eind van onze reis. Ook kwamen we er achter dat we goed kunnen eten hier! Daarentegen vliegen de tuk tuk’s je hier om de oren. Hét vervoersmiddel als je een taxi nodig hebt.

We komen ze overal tegen!

Een klein beetje toevallig was wel dat het Nederlandse stel van de amazone, Cusco, Copacabana etc. etc. ook in Máncora was. Zij zouden nog een nacht blijven na onze aankomst en zo hebben we nog een gezellige 1,5e dag gehad met zijn 4en. Natuurlijk kon lekker eten en de kaartspelletjes daarbij niet ontbreken. En zo genoten we van heerlijke sushi, biertjes en kaartspellen. Op de terugweg vloog de ketting van onze tuk tuk af. En met een mopperende chauffeur die het niet eens was met de prijs die de tuk tuk van het Nederlandse stel had genoemd kwamen we uiteindelijk aan op de bestemming waar we nog een drankje wilde doen. Een man van een bar haalde ons binnen met 3 bier voor 10 soles. En daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen. Het was weer eens een geslaagde avond!

Avondje uit

In Peru zijn we op één of andere manier altijd vroeg wakker en zo zaten we redelijk op tijd aan het ontbijt en al gauw aan het zwembad. Want ons mini resort waar we verblijven heeft ook nog is een zwembad. Luxe! We smolten zo goed als weg in de warmte en zo was het zwembad meer dan welkom als verkoeling. In de middag besloten we met zijn 4en nog te gaan lunchen voor de aller laatste keer. Liepen nog een rondje over het strand en langs de souvenirswinkeltjes. Aangezien hun bus laat zou gaan hadden we ook nog tijd voor een diner samen. Daarnaast werd vanavond de finale van de Copa America gespeeld. Argentinië tegen Chili. En als we in Zuid-Amerika zijn kunnen we natuurlijk niet anders dan die kijken. En zo keken we de eerste helft in een pizzeria en de 2e helft in het tentje van de vorige avond. Dit keer geen goedkoop bier maar een Pisco Sour als afscheid. En hoe het met de wedstrijd is afgelopen? Chili won uiteindelijk door middel van de strafschoppen, maar het was zeker een spannende wedstrijd. Zo spannend dat het leek alsof ons eigen land speelde, zo spannend vonden we het. Maar arme Messi, weer geen prijs met Argentinië! Ook dit was weer een geslaagde avond, dag. Helaas tijd om dit keer definitief afscheid te nemen van het Nederlandse stel. Nu zullen we elkaar echt niet meer tegenkomen in Zuid-Amerika. Uitzwaaiend reden ze in een tuk tuk weg en liepen wij onder een prachtige sterrenhemel terug naar onze accommodatie. Het einde van onze reis komt nu echt in zicht. Maar eerst nog even genieten!

Chillen, Chillen en eten

De rest van de dagen hebben we niet veel anders gedaan. Zwembad, strand, lekker eten, cocktails en heel veel zon. En daar horen natuurlijk ook mooie zonsondergangen bij. Heerlijk! Onze zomerkleding kon nu echt een keer voor langere tijd uit de backpack. Op 27 juni wilde we iets spannends gaan doen, namelijk zwemmen met zeeschildpadden. Vroeg opgestaan, ontbijten en toen naar de busterminal. Eenmaal daar aangekomen moesten we voor 10 minuten met de bus echt onze paspoort hebben. En deze hadden we niet meer aangezien we zo weinig mogelijk mee wilde nemen. Aangezien het best een stukje terug lopen was naar onze accommodatie en we daardoor zeer waarschijnlijk twee bussen later zouden hebben besloten we de volgende dag maar te gaan.

Feest in Los Organos

De volgende dag weer een poging. Dit keer gelukt en zo zaten we op tijd in de bus. Eenmaal aangekomen in Los Organos stond er een tuk tuk klaar om ons richting de pier te brengen waar we het water in zouden springen. En zo op de gewone weg zaten we in de kleine tuk tuk. Maar we zijn veilig aangekomen. Eenmaal bij de pier was het enorm druk met local’s maar niemand schonk ons echt aandacht en dat was raar. Want normaal wordt je overspoelt met iedereen die je iets wilt verkopen. We konden zo de pier oplopen zonder een entreebewijs te betalen. We liepen wat rond over de pier en zagen vreemde grote vissen in het water. Daarnaast veel versierde boten die volgeladen werden met local’s. Van de eigenaar van onze accommodatie hadden we al gehoord dat er een feest was voor vissers, de heilige van de vissers wordt rondgedragen. Een beetje zoals in Cusco. Maar we hadden hier verder totaal niet over nagedacht dat dit wellicht ook in Los Organos zou zijn. Wel dus! En dus was dat de reden dat niemand ons aandacht schonk. Kijkend over de reling van de pier naar de vele mensen op de boten zwom er ineens een monster van een zeeschildpad voorbij. Wauw die is echt heel heel erg groot. Zo groot hadden we ze ons niet voorgesteld. Alle boten met de feestvierders vertrokken inclusief de heilige op een boot met een fanfare. En zo was de stilte terug. Maar we zagen ons zwemmen met de schildpadden alweer een beetje in duigen vallen. Er waren geen andere toeristen te vinden en zo besloten we maar even op het strand te gaan liggen.

Zwemmen met zeeschildpadden

Ineens hoorde Michelle mensen in het water springen en we besloten terug te lopen naar de pier. Enkele leden van een gezin dat op vakantie was lagen in het water met enkele zeeschildpadden om hun heen. En zo besloten wij er ook bij te springen. Het water was verrassend genoeg gelukkig niet koud. De schildpadden waren erg nieuwsgierig, vooral omdat ze hoopte dat we eten hadden. Ze kwamen enorm dichtbij en dat was best een beetje eng. Maar wat een gave ervaring! Tussen deze mooie oude dieren zwemmen. Boven ons stonden de locals te schreeuwen: Links, rechts, onder je. Om te laten weten waar de schildpadden waren. Toen we terug wilde naar de busterminal wilden ineens geen tuk tuk ons meer brengen en zo zaten we in een klein lokaal busje die wel zou gaan. Maar deze wachtte todat hij vol is en zo moesten we nog wel even wachten. Uiteindelijk zijn we goed en wel weer aangekomen in onze accommodatie in Máncora.

Dubbel genieten

De rest van de dagen waren vooral gevuld met nog meer genieten. Op onze laatste dag, de dag van vertrek richting Lima spraken we nog af met een Engels stel dat wij eerder in Sucre en La Paz hadden ontmoet. Bart kwam er via Facebook achter dat zij ook in Máncora waren en zo was een afspraak snel gemaakt. Zij namen weer wat vrienden mee en zo hebben we samen gezellig geluncht en nog een drankje gedaan aan het strand. Toen was het tijd voor ons om onze spullen te pakken, om te kleden en het heerlijke weer in Máncora te verlaten. Terug met de bus naar Lima.

Onze laatste busreis is een bijzondere

Onze laatste bus in Zuid-Amerika kunnen we natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan en zo hadden we de meest luxe stoel geboekt. 180 graden, een stoel die eigenlijk gewoon plat kan. En we hadden ook nog een eigen televisiescherm. Terwijl we aan het wachten waren op de bus raakten we nog aan de praat met wat Peruanen die maar al te nieuwsgierig naar ons waren. Altijd gezellig. Daarna konden we al gauw de bus in. We leken even kleine kinderen in een speelgoedwinkel en hebben alle knopjes gelijk uitgeprobeerd. De rit zou ongeveer 18 uur duren. Met meer dan 2,5 uur vertraging door alle drukte kwamen we uiteindelijk aan in Lima. Toen waren we wel even klaar met bussen, ondanks de luxe stoelen. Het was wel een stuk makkelijker slapen in de bus en een leuke ervaring.

Opnieuw in Lima

In Lima hadden we een Airbnb geboekt. Daar deed niemand open en zo besloten we in het tentje aan de overkant wat te eten. Totdat Michelle bericht kreeg dat ze er nu zouden zijn. En zo rende Bart even heen en weer voor de sleutel, aangezien we al eten besteld hadden. In Lima hebben we niet veel meer gedaan dan de laatste dingen regelen, backpackspullen uitzoeken, genieten van onze laatste dagen en souvenirs kopen. Aangezien we al redelijk wat van Lima de vorige keer hadden gezien en we eigenlijk niet meer zin hadden in sightseeing besloten we dat ook gewoon niet te doen. De spullen, vooral kleding, die we niet meer mee wilden nemen naar Nederland hebben we weggegeven aan de kerk. En wat waren ze hier verrast en blij met onze spullen. Wij kunnen met een goed hart Zuid-Amerika verlaten met deze daad.

Een bijzondere laatste activiteit

Maar naast de eerder genoemde activiteiten stond er toch nog een bijzondere activiteit op de planning als afsluiting van deze fantastische reis. Zwemmen met zeeleeuwen. En nee niet in een dolfinarium of dierenpark. Nee op zee. Spannend! Vroeg gingen we op pad met een taxi die nog nooit in het gebied van de haven was geweest. Gelukkig had Bart zijn mobiel paraat en daarmee zijn we gelukkig op de eindbestemming beland. Hier gingen we een boot op die ons langs verschillende eilanden bracht. We spotten veel vogels, de meeste hiervan hadden we al gespot in Paracas. Maar de eilanden waren heel anders van vorm. De zee was best wild, maar nog rustig volgens de gids. Uh okee, gelukkig hadden we onze reispilletjes ingenomen. En toen waren we ineens bij het eiland waar honderden maar waarschijnlijk wel duizenden zeeleeuwen lagen. Nieuwsgierig als ze waren sprongen ze gelijk het water in en kwamen dichtbij de boot. We keken elkaar aan; gaan we dit echt doen? Het zijn er zoveel! Maar ja we zijn hier nu dus we zullen het doen ook! (Zie wist je dat voor reden kwaliteit foto).

Zwemmen met zeeleeuwen

Onze wetsuit aangehezen was het tijd om in het water te springen. En dit water was koud, heel erg koud. Michelle zag even gelijk het beeld van de titanic voor zich. En durfal Bart wilde gelijk het water weer uit. Maar stoer als hij was bleef hij toch in het water. Drijvend lieten we de zeeleeuwen dichter en dichterbij komen. Ze doken onder en kwamen weer boven en maakten veel geluid. Wauw wat gaaf! Zo dichtbij hebben we ze nog niet gezien en al helemaal niet met zoveel. Deze eilanden zijn beschermd gebied. Het tourbedrijf heeft als één van de weinige toestemming om mensen te laten zwemmen en daarnaast is dit één van de weinige plekken in de wereld waar je kan zwemmen met zeeleeuwen. Erg bijzonder dus! En omdat het een beschermd gebied is mochten we maar 10 minuten in het water blijven. Opzich niet erg want het water was echt heel erg koud. Maar wat een gave ervaring! Een bijzondere afsluiting van ons avontuur.

Daar gaan we dan..

De laatste souvenirs zijn gekocht, de spullen in de backpack uitgezocht en opnieuw ingepakt. De laatste soles opgemaakt. Het afscheid van dit prachtige continent is begonnen. Terug naar Nederland. Een gek idee na 5 maanden reizen. We zullen onze nieuw geleerde gewoontes weer wat af moeten leren en moeten wennen aan het leven in Nederland. Het was een geweldig avontuur en de beste keuze die we hadden kunnen maken na ons afstuderen.

We hopen jullie allemaal snel te zien.

8 juli om 9.20 uur zullen wij vanuit Houston aankomen op Schiphol, 5 maanden en 4 dagen na vertrek.

Besos, Bart  & Michelle

Wist je dat:
  • We in Máncora een flinke stroomstoring hebben meegemaakt? Op één avond lag meerdere keren het stroom er in het complete stadje uit.
  • Er in Máncora heel veel Franse restaurantjes zijn, het waarom daarvan hebben we niet kunnen achterhalen.
  • We heel veel mieren in de douche hadden. Mieren houden zichzelf blijkbaar ook schoon..
  • Bart toch nog een keer wilde kijken of hij van een boom kon winnen, maar ook dit keer resulteerde dat in een blauwe bult.
  • De goede foto’s van de tocht naar het zwemmen met zeeleeuwen binnenkort worden geüpload? Deze staan helaas nog op de camera en geen kabeltje in de buurt. Dit is even een foto van een foto.
  • Dit blog geschreven is op Houston airport.

3 Comments

  1. Veronica

    07/07/2016 at 20:28

    Welkom thuis straks en hartelijk dank dat ik met jullie mocht mee genieten. Wat een mooie reis. Prachtige foto’s en ervaringen. En whooow wat een verliefd stel. 😉 Groet Veronica

  2. Jenny

    08/07/2016 at 07:36

    Wat een gaaf verhaal. Denk idd dat t best wel wennen is om weer thuis te komen en volgens de regels te leven. Maar ook wel weer leuk om iedereen te zien , denk ik. Blij dat ik met jullie mee mocht genieten . Nog ff dan staan jullie op schiphol . Dus zeg ik tot straks.xxxx

  3. Hanneke

    08/07/2016 at 08:18

    Oh ik wilde nog 1 verhaal “bewaren” maar was toch te nieuwsgierig 😂
    Het was allemaal heerlijk om te lezen en een hoop zou ik zelf ook willen zien maar als ik lees hoeveel moeite jullie op sommige plekken hebben gedaan om er te komen denk ik …laat maar wahahah ….voor nu welkom thuis en ik hoop dat jullie weer snel gewend zijn aan de regelmaat 😁 💋😘🙋

Geef een reactie