Peru, Reisdagboek avonturen, Zuid-Amerika

Peru // Lima, Huaraz & Trujillo

Reisdagboek – Aangezien de tijd een beetje begon te dringen, maar we nog graag enkele plekken wilden aandoen, hebben we wat korte stops gemaakt. Maar niet minder interessant! Zo hebben we onder andere de hoofdstad van Peru bezocht, Onze laatste hike van deze reis gedaan en oude ruïnes bezocht van nog voor de Inca’s, wat een hoop cultuur weer. Wij zeggen: lees verder!

To the big city!

Na een korte reis van ongeveer 4 uur kwamen we aan in de grote stad Lima. De stad van ongeveer 10 miljoen inwoners. En dat is wel even een stukje drukker dan het rustige Paracas. Aangezien onze bus in Lima werd aangehouden door de politie, aangezien hij wat andere auto’s afsneed omdat hij op het laatste moment een afslag wilde halen, kwamen we wat laat aan op het busstation. Maar aangezien we een airbnb hadden geboekt en onze host op zijn werk moest zijn binnen een half uur besloten we in plaats van budget met het openbaar vervoer maar met een taxi te gaan.

Zijn we gefopt?

Eenmaal in de straat was het huisnummer nergens te vinden. Bewoners uit de straat hadden ook geen idee. En aangezien we gelukkig weer een aardige taxichauffeur hadden te pakken belde hij even met zijn eigen mobiel onze host. En alles opgelost want we zochten gewoon aan de verkeerde kant.  Zo kregen we binnen in het appartement wat uitleg en raceten de host naar zijn werk. In het appartement waren nog wat andere vreemde gasten aanwezig maar ach dat heb je als je iets goedkoops vind. We brachten een bezoekje aan de supermarkt en  we hebben voetbal gekeken. Naast het EK is er hier in Zuid-Amerika de Copa America bezig en Peru had een wedstrijd tegen Colombia. Helaas verloren ze bij de strafschoppen en zijn ze uitgeschakeld.

Onze hobby; Free walking tours.

De volgende dag op tijd op want er stond weer een free walking tour te wachten. De laatste waarschijnlijk van deze reis. Om 11.00 uur ’s ochtends kregen we een gratis biertje. Maar ach in Nederland is het dan al ver, heel ver in de middag! Daarna met de hele groep richting het oude centrum. Aangezien dit de eerste keer was dat we zo een hele hele grote groep hadden vonden we deze tour toch wat minder. Maar de gids was goed en kon enorm veel vertellen. Het oude centrum van Lima is best wel mooi. Ook Lima ligt in de woestijn en de vaste oorspronkelijke bewoners, de zwarte gieren, vliegen dan ook regelmatig rond boven de stad. En de tour sloot af met een pisco sour proeverij. Hmmm! Na de tour zijn we terug gegaan richting het appartement, boodschappen gedaan en lekker gegeten.

Onze romantische fonteinshow.

’s Avonds stond er een fonteinshow op de planning. Daar aangekomen bleek het veel groter dan verwacht. Het bestond uit twee parken verbonden met een tunnel. In de parken stonden verschillende fonteinen in verschillende vormen en kleuren. Heel erg leuk. En ook de fonteinshow was mooi. Het lijkt een beetje op de fonteinshow in de Efteling. Alleen hebben ze hier niet zo goed over de plekken nagedacht. Je staat als publiek achter een rij lantaarnpalen of een boom. Ach ze hebben nog veel te leren op sommige plekken in Peru. Maar mooi was het hier zeker!

Vader worden op vaderdag? nee, geintje!

Zondagochtend hebben we lekker rustig aan gedaan. Vervolgens zijn we naar de wijk Miraflores gegaan. Dit is de iets luxere wijk van de stad en ligt ook aan de oceaan. Hier gingen we op zoek naar een eettentje die we als tip hadden gekregen. Daar aangekomen stonden de dikke auto’s voor de deur en liepen er mensen netjes gekleed. Wij in onze makkelijke backpackerskleding zagen dat niet helemaal zitten en zijn naar een tentje om de hoek gegaan. En hier hebben we heerlijk gegeten. Michelle haar favoriete ceviche en Bart kreeg een berg gefrituurde vis. Daarnaast kregen we ook nog een gratis pisco sour in verband met vaderdag, Bart schrok zich een hoedje omdat hij dacht dat Michelle wat wilde vertellen, maar het was een drankje van de zaak. Iedere tafel kreeg Pisco Sour. Wat een feest en een Pisco Sour gaat er natuurlijk  altijd wel in!

Kust en shoppen, toch niet geslaagd….

Vervolgens zijn we richting de kust gelopen. Nu moeten we erbij vertellen dat het in deze tijd van het jaar in Lima vrijwel altijd bewolkt is. Ondanks de woestijn, ondanks de kust. Er was dus niet heel veel van de zee te zien, behalve mist en bewolking. Maar erg koud is het niet, dat scheelt dan weer wel. Vervolgens hebben we een lokaal busje opgezocht om naar een winkelcentrum te gaan. Op broekenjacht voor Michelle aangezien zo goed als al haar broeken het inmiddels begeven hebben. Helaas niet geslaagd!

Onze spannende terugreis!

De weg terug naar het appartement was wat moeilijker, alle busjes die langskwamen gingen niet naar onze wijk. En zo liepen we een lange tijd heen en weer. Tot een vriendelijke Peruaan onze aanwees dat het busje dat aan kwam rijden richting Miraflores zou gaan. Vanaf daar zouden we dan naar de wijk Barranco kunnen. Fijn! En zo zaten we gepropt in een mini busje richting Miraflores. Bart kon niet staan in het busje (alle zitplekken waren bezet) en een andere aardige kleine Peruaan gaf daarom zijn zitplek weg. Heerlijk lokaal, daar houden we van! Uiteindelijk zijn we dus wel in het appartement gekomen!

De Buckinghampalace wacht is er niets bij.

Maandag zou onze (voorlopig) laatste dag in Lima zijn. We stonden op tijd op want we zouden naar de wisseling van de wacht gaan kijken bij het Presidentieel paleis. Toen we aan kwamen lopen begon de muziek al te spelen. Een fanfare speelde wat liedjes waarna het hele spektakel officieel van start ging. Verschillende groepen wachters kwamen aangemarcheerd. Het was erg leuk om te zien! Ze maakten er zeker iets moois van. Vervolgens hebben we nog wat door de stad gestruind. Er waren zelfs spontaan wat stralen zon door de bewolking. ’s Avonds was het tijd om de bus te nemen naar de volgende plek. Een ongeveer 7 uur durende reis naar Huaraz. Weer even terug naar grote hoogte in de bergen.

En weer omhoog! gereed maken voor de hike.

Onderweg voelden we alweer aan onze oren dat we flink aan het stijgen waren. In een te krappe bus hadden we een nacht zonder veel slaap. (Die nachtbussen gaan we niet echt missen!). Rond half 6 kwamen we ongeveer aan in het schemerige Huaraz. Waar de taxi chauffeurs ons alweer stonden toe te schreeuwen konden we gelukkig lopend naar ons hostel in dit kleine stadje. Onze kamer was nog niet vrij en zo hingen we de eerste paar uren op een bank in de gemeenschappelijke ruimte. We wonnen wat informatie in over de mogelijke tours maar wisten eigenlijk al welke tour we wilden doen. Nadat onze kamer gereed was besloten we een rondje door de stad te lopen.

Lokaal genieten, cultuur proeven!

Het leuke aan dit stadje is het lokale. Cavia’s worden verkocht, kippen, konijnen en alles gaat gewoon los en levend de boodschappentas in. Vrouwen in lokale kleding die lokale gerechten op straat verkopen. Zielig voor de dieren (we eten ook geen cavia meer!) maar heerlijk om te bekijken. We besloten in de lokale markt wat te eten met een sapje. Niet wetende dat we allebei een grote kan sap kregen. En dat voor de prijs van een klein glaasje in een restaurant. We zaten daarna wel even vol. Maar die man vond het fantastisch dat er toeristen in zijn tentje zaten. We deden alvast wat inkopen voor de hike en bereidden ons geestelijk voor.

En weer eens vroeg op….

Zoals bijna iedere tour begon deze ook vroeg, maar gelukkig niet zo mega vroeg als eerdere. Om 5 uur moesten we klaar staan en werden we opgehaald. Op weg naar Cordillera Blanca in de Andes. Sommige van de hoge witte toppen hadden we vanuit Huaraz al gespot. Maar nu zouden we er dichterbij komen. Na een poging tot wat slaap hadden we een eerste stop voor een ontbijtje bij een lokaal restaurantje. Het was daar best wel koud, zo hoog en dus genoten we van de eerste nog frisse zonnestralen en ons warme kopje coca thee. Daarna reden we nog wat verder en stopten we voor foto’s bij het eerste meer. Wauw! Wat een kleur, bizar hoe een meer zo een kleur kan hebben. Na nog wat meters verder moesten we dan echt de bus uit voor de hike. Onze hoofden waren nog niet zo ver maar onze laatste hike ging van start en het zou mooi worden!

We zijn er! oh nee, toch niet…

De gehuurde wandelstokken werkten helaas niet zo als gehoopt. Beiden hadden we er eentje die niet vastklikte waardoor die steeds inschoof en dus hebben we beiden de tocht met één gelopen. Maar de natuur was inderdaad prachtig. In een soort vallei tussen de hoge hoge witte toppen liepen we richting ons doel: laguna 69. Dat we op zo’n 4000 meter hoogte zaten merk je wel flink. En zo moesten er regelmatig adempauzes ingelast worden. Zeker met de klim omhoog. Het einde was in zicht, dachten we. Maar Bart die wat eerder boven was schudde al hard zijn hoofd. Ah sh*t! Er was wel een meer maar niet de laguna 69.

Maar nu wel…

En zo, na een lange adempauze, gingen we weer op pad. Een stuk vlak en daarna een pittige pittige klim omhoog. En op deze hoogte betekend dat; regelmatig water drinken en heel heel veel adempauzes. Maar toen we eenmaal boven waren, was het uitzicht fantastisch. De kleur blauw van het meer is niet te beschrijven en dan de bergen met de witte toppen op de achtergrond. Wauw! De hike was het zeker waard. Na een fotoshoot die erbij hoort was het tijd voor onze loop terug. En we moeten zeggen, dat deze 100x langer duurde dan de heenweg. Er kwam geen einde aan. De bus leek niet dichterbij te komen. Tot we er eindelijk waren, man man wat een tocht. Onze laatste hike zat erop, wellicht één van de pittigste die we hebben gedaan. Maar we hebben het gedaan en het was daarbij weer eens top weer! En zo waren we best wel een beetje trots op ons zelf waardoor we onszelf trakteerde met heerlijke pizza.

Eten? zelf regelen!

Daarna moesten de tassen ingepakt worden. De volgende dag stond er een busreis op de planning naar het volgende plaatsje: Trujillo. We besloten een dagbus te nemen in verband met de tijd en zo zien we ook nog wat van de omgeving. De rit was prachtig. Van de hoge andes veranderde de natuur ineens in de woestijn. Wat een bizarre verandering. Ineens stopten we op een busstation en liep iedereen de bus uit. Uh wat is er aan de hand? Eén van de andere passagiers deed de beweging: eten. Maar nog begrepen we er niet veel van. De buschauffeur kwam naar boven en vertelde dat we eruit moesten voor lunch. We zouden die blijkbaar dus niet krijgen van de busmaatschappij. En zo gingen we zelf op zoek.

Welkom in Truijllo

Het busstation stelde zelf niet erg veel voor maar gelukkig was er naast het busstation een winkelcentrum waar we even snel wat aten. We waren gelukkig weer op tijd terug voor de bus en zo ging onze tocht verder. Aan het eind van de middag kwamen we aan in Trujillo. Op het busstation stonden de taxichauffeurs alweer te zwaaien. Het blijft een grappig tafereel. Aangezien de rit niet mogelijk was met de bus namen we een taxi en kwamen we weer veilig aan bij het hostel. In de avond wandelden we wat door het stadje met mooie koloniale gebouwen.

Kort verblijf, waanzinnige ervaring!

Aangezien we maar één nacht in Trujillo zouden verblijven stond er de volgende dag een tour op de planning. Een tour langs verschillende ruïnes van nog voor de inca’s. In Peru worden er nog steeds van deze ruïnes gevonden en ook bij enkele van de ruïnes die wij bezochten zijn ze nog druk bezig met opgravingen en vindingen. We werden in de groep vriendelijke ontvangen, ze vonden het erg interessant om Europeanen in de groep te hebben. We begonnen met een bezoek aan een museum met alle spullen die daar in de grond zijn gevonden. Erg interessant.

Wij maken ons eigen verhaal wel.

Helaas konden we de Spaanse gids niet altijd even goed verstaan maar we kregen wel een idee van het verhaal. Daarna bezochten we Huaca del Luna. Dit is gebouwd door de “Moche”groep. De tempel, gemaakt van adobe, is omstreeks 450 na Chr. Gebouwd. Daarnaast is er ook Huaca del sol. Deze laatste is helaas niet te bezoeken. Maar Huaca del Luna is ook het meest in tact gebleven na de komst van de Spanjaarden. Deze tempel had een ceremoniële en religieuze functie.

In het verleden behaalde resultaten bieden ook hier geen garantie.

Na een bezoekje aan deze tempel gingen we langs een restaurant om te eten. Helaas was de ceviche en de vis van Bart niet zo lekker als dat we op eerdere plekken hebben gegeten. De obers probeerde ons nog te paaien met Pisco Sour en met Creme de mente, maar lten wij allebei dat laatste nou juist erg vies vinden! niet echt een geslaagde lunch. Vervolgens stond Huaca Arco-Iris of Huaca El Dragon op de planning. Ook deze tempel is van de Moche cultuur.

En nog een tempelcomplex…

Hierna was het tijd voor de tempel Chan-Chan. Deze is gebouwd door de Chimu en gebruikten Chan Chan als hoofdstad. Deze cultuur ontstond ongeveer 900 na Chr. Het is de grootste pre-columbiaanse stad ooit gevonden in Zuid-Amerika. Chan Chan betekent “Zon Zon”. Het werd vernoemd naar het zonnige klimaat dat het hele jaar door wordt gekoeld door de zuidelijke wind die in dit gebied waait. Het was dan ook inderdaad immens. We hebben er met de gids lange tijd doorheen gelopen en hij heeft veel uitgelegd. Het rijk zat best ingewikkeld in elkaar en hadden aardig wat vreemde gewoontes.

Strandbezoekje voor vernieuwde reis energie!

Na deze laatste tempel brachten we nog een bezoekje aan het strand van Huanchaco. Hier gebruiken ze nog een soort traditionele boten. We hebben ze helaas niet in zee gezien. Verder stelde het niet heel veel voor. We hebben hier een klein rondje gelopen, even gezeten en toen was het gelukkig alweer tijd om te gaan. Weer terug in de stad hebben we nog even wat gegeten en toen onze spullen opgehaald in het hostel.

Tijd voor de laatste (nieuwe) bestemming van onze reis. Een bestemming waar we gaan relaxen, genieten van de zon en verder niets meer doen dan lekker eten en wat cocktails drinken. Hierover snel meer.. Eerst een busreis van ongeveer 9 uur richting het verre Noorden.

Ciao, Michelle & Bart

Wist je dat:
  • Wellicht de president van Peru langs ons is gereden? De weg werd afgezet en dikke beveiligde wagens reden langs.
  • Lima eigenlijk een andere naam heeft, namelijk Rimac. De Spanjaarden konden dit echter niet uitspreken en verbasterden de naam naar Lima. Er is wel een wijk in Lima die Rimac heet. Deze week wordt nu echter gezien als een arme wijk waar veel criminelen leven. Volgens onze tourguide is dit echter een onjuist beeld van de wijk.
  • Er in Huaraz veel meer mooie en hoger gelegen meren zijn, maar dat lake 69 de bekendste is. Er worden wel steeds meer tochten naar de andere meren en laguna’s aangeboden.
  • We helaas een vals briefje in handen hebben gekregen? Dit niet wetende probeerde we op 2 plekken te betalen. Maar helaas het bleek vals. Gelukkig gaat het niet om veel geld.
  • De gehele hofhouding van de Chimu ook naar het hiernamaals werd gestuurd als de keizer overleed. Ze geloofden namelijk dat zijn dierbaren en dienaren hem ook in het hiernamaals moesten dienen. Bij een graf van een van de keizers zijn meer dan 40 lichamen gevonden!

2 Comments

  1. yvonnevdlaan

    05/07/2016 at 20:33

    Oh, wow, die kleur van dat meer! Zo mooi. En wat gaaf al die ruïnes! Zelf niet in dit deel van de Andes en Trujillo geweest toen we in Peru waren, maar ziet er wel absoluut de moeite waard uit. Wil ooit terug om meer van Zuid-Amerika te zien, dus gaan we zeker onthouden.

    1. Bart & Michelle

      06/07/2016 at 16:42

      Bedankt voor je berichtje! Ja het was echt prachtig. Het noorden van Peru is zeker een aanrader. Nog niet zoveel toeristen en de bevolking vind het juist geweldig als je het komt bezoeken.

Geef een reactie