Azië, Myanmar, Reisdagboek avonturen

Welkom in Yangon!

Reisdagboek – Het kan natuurlijk altijd een stapje erger. Als we dachten dat Bangkok al druk was dan kenden we Yangon nog niet. De nieuwe stempel in ons paspoort is gezet en we maken kennis met onze eerste stop in Myanmar en dat is druk, chaos en warm. Welkom in Yangon!

Aankomst in Myanmar

Met een krappe maar rustige vlucht (lees: Bart zat met zijn knieën in zijn nek) van ongeveer een uur landen we op grond van Myanmar. Daar gaan we dan. Ons visum werd goedgekeurd en met ons eerst gepinde Birmese geld op zak en onze bagage die gelukkig goed was overgekomen stappen we de aankomsthal in. En daar zien wij de eerste mannen in longhi’s (soort lange rokken) en komen ook de eerste op ons af voor het aanbieden van een taxi. Zo onwennig als wij zijn happen wij natuurlijk bijna gelijk toe en betalen veel te veel. Achja, voor ons nog een schijntje en voor de beste jongen de dag van zijn leven. En hij wist ons ook nog veel te vertellen én brengt ons veilig door de drukte naar ons hotel dus het geld toch een soort van waard.

Op pad in Yangon

Onze kamer is nog niet klaar omdat we zo vroeg zijn, maar de manager legt ons met de kaart uit wat we kunnen bekijken en zo gaan we gelijk op pad, de drukte en warmte in. We worden begroet en bekeken en het voelt nog een beetje onwennig. Maar zien wel onze eerste gouden tempel. Volgens de manager van het hotel is het deze tempel niet waard om van binnen te bezoeken en gehoorzamen we netjes en lopen we door. We dwalen wat door de stad en krijgen miljoenen prikkels binnen van alle chaos in het verkeer en kijken elkaar af en toe aan met: “waar zijn we in godsnaam aan begonnen?”. Onderweg door de stad zien we ook nauwelijks toeristen en reizigers.

Tussen de backpackers?

Om toch even te kijken of we echt bijna de enige zijn in de stad gaan we in de middag naar de enige echte backpackers straat van Yangon. Gewoon om wat ervaringen over het land te horen. Het is geen Khao San Road, totaal niet maar we kunnen er gezellig wat drinken. Onderweg komt daar even een grijs wolkje om de hoek en komen we soppend op onze slippers aan in het café. En.. we zijn zo goed als de enige toeristen daar. Na een hapje en een drankje (bier voor €0,60) staan we op het punt om weg te gaan als er een groep reizigers die net binnenkomt aan onze tafel wordt gedropt door de barman. Het blijken 2 Nederlanders en 2 Duitsers te zijn. En de gezelligheid is aan! Later schuiven er nog wat Amerikanen aan en ook Bart voert wat gesprekken, zover dat kan, met jongeren uit Myanmar. Niet een half uur maar na een paar uur later verlaten we het café door sluitingstijd en gaan we maar eens slapen. Het was een gezellig avondje en staat ons volgens de verhalen veel moois te wachten!

Ruimte voor acclimatiseren

Reizen is niet altijd leuk en soms is het gewoon erg wennen. Zeker in een land als Myanmar waar alles totaal anders lijkt, ratten en kakkerlakken je meer voorbij wandelen dan je lief is, mensen je aanstaren en het verkeer van alle kanten komt. Natuurlijk is dit ook direct wat ons trekt aan het reizen. Niet de ratten en de kakkerlakken maar het totaal uit je comfort zone stappen en in een land komen waar het net even wat anders gaat dan je gewend bent. En de 2e dag (7 november) in Myanmar hadden we dan ook even een dag nodig om te acclimatiseren met alles wat we de vorige dagen hadden meegemaakt en gezien. Normaal proberen we altijd een paar dagen te acclimatiseren op een plek, maar daar hadden we dit keer niet voor gekozen. Dus met even wat extra slapen (want die jetlag zat er ook nog steeds in) en rustig aan doen waren we weer helemaal ready to go.

Ronddwalen bij de Shwedagon Pagode

In de loop van die middag besluiten we naar dé bezienswaardigheid van Yangon te gaan. De Shwedagon Pagode. In één woord: wauw. Wat indrukwekkend. Als je aan komt rijden krijg je toch wel een beetje kippenvel. Deze pagode is zo immens groot en ligt op de Singuttara heuvel waardoor hij  boven (bijna) alles uitkomt. We lijken op dat moment bijna de enige bezoekers en dwalen rond langs de vele hoekjes, boeddha’s en beelden. Je weet bijna niet waar je moet kijken en overal zie je weer iets nieuws. Zoals zo vaak nemen we de tijd voor dit soort bezienswaardigheden en zo blijven we een paar uurtjes hangen. Er is genoeg te zien en bekijken dan ook graag de vele mensen die in de loop van de middag naar de pagode komen. Ook het aantal toeristen neemt toe. En ineens blijken wij net zo populair, want diverse bezoekers willen met ons op de foto! Dat is wel even gek om mee te maken. Maar we kunnen er ook wel erg om lachen. De Duitsers van gisteren hadden ons er al voor gewaarschuwd dat dit op diverse plekken in Myanmar zal gebeuren. De zon gaat onder en de tempel wordt verlicht. Op dat moment besluiten we terug naar het centrum te gaan. Proberen wat lokale gerechten in een restaurant en gaan heerlijk dromen over deze pagode.

Tussen de locals in de trein

De volgende dag staat er nog iets bijzonders op de planning. We gaan de circle train nemen. Dit is een trein die een rondje rijdt door de buitenwijken van Yangon. En dit was dan ook zeker wel een van de hoogtepunten van ons bezoekje aan Yangon. We duiken in het lokale leven van de stad. Want deze trein is niet voor toeristen gebouwd maar voor de lokale bewoners om zich makkelijk te verplaatsen. Snel is het niet maar bijzonder wel. Zo een rondje duurt ongeveer 3 uur maar het voelde veel korter omdat er zoveel te zien was. Zowel in de trein als het leven buiten de trein. Eén van de haltes is de populaire groente- en fruitmarkt, we weten niet wat ons overkomt maar binnen een paar seconden zijn wij totaal ingebouwd in de groente en fruit dat is gekocht en vervoerd moet worden. Wat een heerlijke rit was dit en door dit kunnen we niet wachten om de rest van Myanmar te ontdekken.

Winkelen in Yangon

Na deze rit bezoeken we nog de (toeristische) markt; Scott market en komen vervolgens terecht in een mega luxe winkelcentrum waar we totaal niet meer het gevoel hebben dat we in Myanmar zijn. We lopen verbaasd een rondje en doen wat inkopen bij een supermarkt voor de busrit.

Nachtbus naar Bagan

Het is namelijk tijd om het drukke Yangon te verlaten. Onze eerste kennismaking met Myanmar en wat voor één. Het was zeker even wennen maar we hebben er zin in! We nemen een taxi door de chaos naar het busstation. Dit busstation ligt niet in de stad zoals we gewend zijn maar we hebben er zo een 1,5 uur over gedaan. Dit mede door het verkeer maar ook doordat het gewoon ver uit de stad ligt. Aan de ene kant  niet meer dan logisch want die grote bussen komen nooit meer de stad uit. En zo gaan we met de nachtbus naar Bagan.

Tot snel!

Liefs, Michelle & Bart

Wist je dat:
  • Ondanks het arm land is ook hier de smartphone rage is gestart? Wij zien hier ook veel Birmezen met een smartphone die er constant op aan het kijken zijn?
  • In de Shedagon pagode naar verluidt relikwieën liggen van 4 Boeddha’s?
  • Één euro ongeveer 1570 Kyat is en je dus een flexibele portemonnee nodig hebt voor de hoeveelheid contanten?
  • De Kyat geen muntgeld heeft, enkel briefgeld?
  • Alle geloven tezamen leven in Yangon? Katholieken, boeddhisten en moslims?
  • De Swedagon pagode 99 meter hoog is?
  • De pagode daarnaast 2500 jaar oud is?
  • Deze met 50.000 kilo bladgoud is bedekt?
  • Ze graag salades eten gemaakt van thee bladeren?
  • De mannen hier longhi’s dragen (soort rokken)
  • De vrouwen en kinderen (en ook sommige mannen) hun gezichten insmeren met natuurlijke zonnebrandcreme (Thanaka) gemaakt van verschillende boomsoorten zoals Murraya of Shwebo thanaka (enkel de schors van de boomsoorten wordt gebruikt)

6 Comments

  1. hansjenny Kerkman

    17/11/2017 at 14:54

    Nou t gaat weer geweldig met deze site. Probeer t nog een x , word er steeds afgehaald wat ik type. Maar ben blij dat jullie t zo naar jullie zin hebben. Wat een land van contrasten. En zo mega druk. Maar hele mooie foto’s. Ben niet jaloers op jullie hoor, met al die vieze beestjes. Nou genieten jullie nog maar lekker en wacht vol verwachting op jullie volgende verhaal. 👍👍😘😘😘

    1. bmscratchtheworld

      18/11/2017 at 03:46

      Het is gelukt want we kunnen de reactie zien! Wij gaan hier zeker nog even genieten. Liefs, Bart & Michelle

  2. Dan. Bakker

    18/11/2017 at 17:50

    Wat een belevenis al die drukte en menging van kleuren. Jullie kunnen jullie ogen weer uitkijken.
    Mooie foto’s. Die treinreis is naar wat ik van anderen hoor inderdaad een belevenis. Wens jullie nog veel reisplezier en kijk al uit naar het vervolg verhaal. Groetjes Jan en Geraldine

  3. Martha

    18/11/2017 at 21:45

    Wat een leuk verhaal!!

  4. Oma & ome Gerard

    19/11/2017 at 13:13

    Hoi lieve Michelle & Bart,
    Genieten jullie heerlijk van jullie vakantie. Met ons is alles oké.
    Veel liefs, Oma & ome Gerard

  5. DaddyO

    20/11/2017 at 20:51

    Zo te lezen missen ze daar een soort taxi Maxim!

Geef een reactie